Vogels

Vogels: ze zijn er. Als ze er niet zijn, mis ik iets, kwam ik achter in de Ardennen, waar ik tijdens een vakantie nauwelijks vogels hoorde en zag.
Vogels, ze zijn er. Waarom? Waarom vliegen er elk najaar zo’n acht ransuilen in de boom tegenover ons huis? Wat drijft de manke ooievaar ieder jaar weer naar het weiland bij de molen in ons dorp? Waarom zoekt de bonte specht de boom achter in onze tuin uit? Voor mij blijft het iets van een mysterie.

Vogels, ze zijn de bewoners van zowel de grond als de lucht. Ze bewegen zich tussen hemel en aarde en worden wel hemelse boodschappers genoemd. Hun symbolische waarde kennen we van bijvoorbeeld: de wijsheid van de uil; de duif als teken van vrede of de ooievaar als brenger van nieuw leven.

Vogels, ze fungeren als wekker van de natuur. Met hun zang kondigen ze de dageraad of juist de schemering aan. ’n Vlucht ganzen vertelt ons dat de koude zijn intrede doet. Hoe ingenieus overigens: dit vermogen tot vliegen, op grote afstanden, de hoeveelheid eten weten te doceren, wegvliegen, weten waarheen en ook de weg terug feilloos weten!
Vogels: ik kan er naar blijven kijken, luisteren en me over blijven verwonderen. Elke vogel heeft een verhaal. En dat gaat ver terug in de tijd, zoals in de oudheid toen de zielen van overledenen voortleefden als vogels of in de mythologie, waar de vogel feniks na 500 jaar vlam vat en tot as verbrandt, waaruit een nieuwe feniks herrijst voor een volgende levenscyclus.
Zo vertelt elke vogel mij een verhaal. Dat begint bij het kijken in de natuur. Mijn oog valt op een stok. Door de vorm waar te nemen, kondigt zich een vogel aan. Er ontstaat een verhaal tussen de vogel en mij. Een wisselwerking tussen de vogel en mij. Een wisselwerking tussen de hemelse boodschappers en eigen zielenroerselen?

Vogels zien, vogels waarnemen, dit vraagt om stil staan…..
Hierbij nodig ik je uit om bij mijn vogels stil te staan en wellicht vertellen ze een verhaal.